WIERZĘ W ŻYCIE WIECZNE  DNI SKUPIENIA W KALWARII

Pod hasłem: Wierzę w zmartwychwstanie ciała i życie wieczne – odbyły się w dniach 18—21 stycznia dni skupienia dla służby liturgicznej. Do gościnnego Domu Pielgrzyma przy klasztorze Ojców Bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej udało się 7 ministrantów i 3 krucjatki, pod opieką ks. Bogdana i kl. Tomasza, by modlić się, rozważać teksty biblijne, słuchać nauk i prowadzić rozmowy niedokończone na temat: Śmierć – i co dalej?

Młodzi mieli okazję do postawienia ważnych pytań (i usłyszenia odpowiedzi): Jaki jest los dziecka, które zmarło przed chrztem? Czy odstępstwo od wiary grozi potępieniem? Czy w niebie zobaczymy Boga? Czy ludzie, którzy odeszli bez łaski uświęcającej, mają szanse na zbawienie? Czy można modlić się za potępionych? Jakie ciała otrzymamy przy zmartwychwstaniu? Bo młodzi stawiają poważne pytania i warto stwarzać okazje, by mogli usłyszeć odpowiedzi.

Chłopcy i dziewczęta mieli okazję ćwiczyć się w uczestnictwie we Mszy św. w języku łacińskim, odbyli Drogę krzyżową na dróżkach, modlili się w kaplicy Matki Bożej Kalwaryjskiej i kościele Grobu Matki Bożej, odbyli też iście zimową wycieczkę zielonym szlakiem ze Stronia przez Żar do klasztoru Ojców Bernardynów, niektórzy musieli wejść w butach do Cedronu, a gruba warstwa śniegu nieodparcie kusiła chłopców do harców i śnieżnych bitew. Na zakończenie pisali, że zapamiętali piękny zimowy krajobraz – ale nie tylko… Docenili także Drogę krzyżową, rozmowy niedokończone, czas spędzony na modlitwie i refleksje o końcu ludzkiego życia. Jak zawsze – jedni skorzystali więcej, inni mniej. Skoro ktoś napisał, że najbardziej podobały się… przerwy między punktami programu.